1920’lerde bilgisayar ve modern hesap araçları yokken Türk adalet sistemi, veriyi adeta bir sanat eserine dönüştürdü. Ceride-i Adliye’de yayımlanan bu grafikler, istatistik ile estetiği buluşturarak Cumhuriyet’in modernleşme ve detaycı vizyonunu gözler önüne seriyor.
