Tu milkną rozmowy, telefony przestają dzwonić, czas płynie wolniej. Wakacje w klasztorze to coś, co trudno krótko opisać, a właściwie opisać w ogóle. Atmosfera jak z książki ”Imię Róży”, zakonne zwyczaje, cisi mnisi i życie według ściśle rozpisanego planu dnia. Jedna rzecz mnie zaskoczyła. Tu trzeba mieć koniecznie zegarek.
