فیلترینگ چگونه عامل ناامنی دیجیتال میشود؟
در حالی که مسئولان نسبت به تهدیدات ابزارهای فیلترشکن هشدار میدهند، بسیاری از کارشناسان فناوری معتقدند که سیاست فیلترینگ گسترده کاربران را ناخواسته به سمت نصب این ابزارها برای دور زدن محدودیت کشانده است.
در سالهای اخیر و بهویژه با گسترش فیلترینگ سراسری، بسیاری از کاربران ایرانی برای دسترسی به پلتفرمها، سرویسها و منابع آنلاین ناچار به استفاده از ابزارهایی همچون فیلترشکن برای دور زدن محدودیت شدهاند؛ ابزارهایی که بعضاً از منابع ناشناس نصب میشوند و میتوانند ریسکهای جدی امنیتی بههمراه داشته باشند. این در حالیست که برخی مسئولان، فیلترشکنها را متهم به آلودهسازی شبکه میکنند، بسیاری از متخصصان معتقدند که خود سیاست فیلترینگ، علت اصلی گسترش این ناامنیهاست. برای بررسی ابعاد فنی این مسئله با میلاد نوری، برنامهنویس و کارشناس فناوری و فعال حوزه امنیت دیجیتال به گفتوگو پرداختیم.
میلاد نوری در پاسخ به این پرسش که آیا این گزاره که ابزارهای دور زدن فیلترینگ، خود عامل اصلی ورود بدافزار به شبکه و دستگاههای کاربران هستند، گزارهای صحیح است، گفت:«این موضوع کاملا درست است، چون کاربران برای دسترسی به سرویسهای مسدود (فیلتر/تحریم) شده، ناچار به نصب ابزارهای دور زدن فیلترینگ، ویپیان و… میشوند و در شرایطی که عمده لاین ابزارها با روشهای مختلف مختل می شوند، کاربر برای فعالیتهای روزمره عادی به ناچار هر ابزاری که در این مسیر به کمک او بیاید (هر چند ناشناس) را از هر منبع ناشناس و ناامنی نصب میکند و این فرصت مناسبی در اختیار نشر دهندههای بدافزارهاست که به راحتی به گوشی و سایر دیوایسهای کاربرها ورود کنند. این بدافزارها در آینده ممکن است از نظر امنیتی به روشهای مختلف به خود کاربر آسیب بزند (سرقت اطلاعات و…) یا ممکن است در ابعادی گستردهتر به عنوان اجزای یک شبکه بزرگتر از میلیونها دستگاه و گوشی در جهت حملات DDOS به کل شبکه یا برخی سرویسهای خاص استفاده شوند. بنابراین فیلترینگ باعث شده کاربرها به ناچار به سمت ابزارهای بروند که نظر امنیتی یک ریسک بسیار جدی هستند. خیلی از این ابزارها در راستای جمع آوری اطلاعات با اهداف مختلف هم میتوانند مورد استفاده قرار گیرند.»