خوزستان، این قلب تپنده صنعت و انرژی ایران، دهههاست در سایه منابع طبیعی غنیاش، بار سنگین توسعه ملی را به دوش کشیده است. اما واقعیت امروز این استان، تضادی است که نباید نادیده گرفته شود؛ در حالی که ظرفیتهای علمی و نخبگانی برجستهای در این منطقه وجود دارد، ساختارهای سیاستگذاری استانی هنوز نتوانستهاند این سرمایه ارزشمند را به عنوان پیشران توسعه پایدار به رسمیت بشناسند و در فرایند تصمیمسازیها جایگاه واقعی آن را فراهم آورند.
