Արձակուրդային ֆիզիկական մեկուսացումը երբեմն դարձել է քաղաքական ռիսկերի աղբյուր․ Արմեն Հովասափյան

Օրինակ՝ 1991-ի օգոստոսյան «Պուտչի» օրերին Միխայիլ Գորբաչովը շրջափակված էր Ղրիմի Ֆորոսում, ինչը թույլ տվեց խռովարարներին ժամանակավոր վերահսկողություն ձեռք բերել և արագացրեց ԽՍՀՄ փլուզումը։ Նիկիտա Խրուշչովը 1964-ին «արձակուրդում» էր, երբ ՊԱԿ ղեկավարությունը (և հայտնի շրջանակները) կազմակերպեցին վերջինիս պաշտոնանկությունը՝ փոխելով ԽՍՀՄ ներքին և արտաքին քաղաքականության ուղղությունները։ Ֆրանսիայում լավ են հիշում, թե ինչպես 1968-ի մայիսյան ճգնաժամի օրերին Շառլ դը Գոլը հեռացավ մայրաքաղաքից՝ զորքերից աջակցություն ստանալու համար, ինչը նրան թույլ տվեց վերադառնալ և իրավիճակը լուծել ընտրությունների միջոցով, սակայն այդ բացակայությունը քիչ էր մնում սրեր քաղաքացիական բախումները։