استان خوزستان با تولید سالانه بیش از ۲۴۰ هزار تن خرما و کسب رتبه نخست صادرات در کشور، بهشتی از فرصتهای اقتصادی و اشتغالزایی را در دل خود جای داده است.اما این تصویر درخشان، روی دیگری نیز دارد: صنعتی که در چرخه معیوب «خامفروشی»، نالههای سریالی مدیران و فقدان یک متولی پاسخگو، گرفتار شده است. از استاندار و رؤسای اتاقهای بازرگانی گرفته تا خود نخلداران، همگی از نبود ساختار مدون برای بستهبندی و برندینگ گلهمندند، اما این سوال اساسی بیپاسخ مانده است: مقصر اصلی این عقبماندگی بیش از چهل ساله کیست و چرا این گنجینه اقتصادی همچنان در بازارهای جهانی یک نام گمنام است؟