در افغانستان نیروهای اشغالگر آمریکایی با دو مانع روبهرو بودند: وجود نیروی قویای که کاخ سفید آن ها را دشمن میشمرد و در عین حال از پسشان هم برنمیآمد، و در طرف دیگر مخالفان شکنندهی حکومت طالبان که آمریکاییها برای برپا کردن حکومت پس از جنگ به آنها متکی بودند. این وضعیت امکان شکلگیری حکومتی متکی به خود را در فردای سقوط طالبان تضعیف کرد و طالبان با دیدن ضعف ائتلاف حاکم پس از خود به این نتیجه رسیدند که اگر به جنگیدن ادامه دهند بالاخره میتوانند بار دیگر امارت اسلامی افغانستان را برپا کنند.
