از دید جامعهشناسان سیاسی، نشانه ورود جهان به نظمی است که در آن، «استثناء» به «قاعده» بدل میشود. این پدیده، که جورجو آگامبن آن را «وضعیت استثناء» مینامید. نقطه اشتراک موارد فوق، چیزی فراتر از سیاست خارجی تهاجمی است. آنچه در حال شکلگیری است، مدلی نو که در آن قدرت میتواند بیآنکه پاسخگو باشد، هزینهسازی کند. این الگو، به تعبیر مانوئل کاستلز، مبتنی بر «شبکههایی از قدرت بدون مرکز پاسخگو»ست.
