یکی دو سه باری از بیژن عبدالکریمی دفاع کرده ام. به ویژه سر ماجرای اخراجش از دانشگاه. یکی دو سه باری هم وقتی از دستم برمیآمد و تریبونی در اختیارم بود تبلیغ آثارش را کردهام. آثاری که فکر میکردم قابل توجهند و کمتر کسی به آنها اعتنایی میکند. بابت این کارها نه منتی بر عبدالکریمی دارم و نه از کرده خود پشیمانم. هنوز هم فکر میکنم آن عبدالکریمی که من مدافعش بودم و سعی میکردم در حد فهم و وسع خودم بعضی از کارهایش را به دیگران معرفی کنم ارزشش را داشت.
