محمد قربانی؛ هافبکی که در تبریز پیام حضور در روزهای بزرگ را فرستاد

نمایش درخشان محمد قربانی در دیدار الوحده برابر تراکتور نه‌تنها او را به بهترین بازیکن زمین تبدیل کرد، بلکه پرسشی جدی پیش کشید: چرا این هافبک آماده و متعادل نتواند جایگاه ثابت در ترکیب اصلی تیم ملی ایران داشته باشد؟ او با تلفیق قدرت دفاعی و جسارت هجومی، نشان داد آماده چالش‌های بزرگ‌تر و حتی فوتبال اروپا است.

 به گزارش ایلنا، محمد قربانی در دیدار الوحده مقابل تراکتور، شب متفاوتی را پشت‌سر گذاشت؛ شبی که شاید بتوان آن را نقطه عطفی در مسیر فوتبالی او دانست. در ورزشگاه یادگار امام، زیر نگاه هزاران تماشاگر تبریزی، او با اعتماد به نفس و آرامشی کم‌نظیر وسط زمین ایستاد و بازی را به کنترل خود درآورد؛ تا جایی که بسیاری او را بهترین بازیکن الوحده دانستند. قربانی در این مسابقه نشان داد که تنها یک هافبک صرفاً دفاعی نیست. بارها از منطقه خود جلو کشید، توپ را با قدرت از حریف گرفت و با جسارت به محوطه تراکتور نزدیک شد. حتی شوت سنگین او از پشت محوطه، بیرانوند را وادار کرد که واکنشی تماشایی نشان دهد. این همان وجهی از فوتبال قربانی است که کمتر دیده‌ایم: ترکیب قدرت فیزیکی با جسارت حمله و هوش در توزیع توپ.

وقتی عملکرد او را با سطح لیگ‌هایی مثل روسیه و امارات مقایسه می‌کنیم، به‌روشنی مشخص است که قربانی یک سر و گردن بالاتر از آن فضاها بازی می‌کند. در واقع، او با کیفیتی که به نمایش گذاشت، ثابت کرد که لیاقت تجربه کردن فوتبال در لیگ‌های معتبر اروپایی را دارد. شاید تنها یک انتقال درست و کمی اعتماد، فاصله قربانی با سطح بالاتر فوتبال جهان باشد.