АР АЛДЫНДАҒЫ ЖАУАПКЕРШІЛІК ПЕН ІШКІ ТЫНЫШТЫҚ

Адам ішкі арын тірек етіп өмір сүре бастағанда, ол міндетті түрде жалғыздықты сезінеді. Бұл – қате жолға түскеннің белгісі емес, керісінше, көпшіліктің ағысынан шыққанның белгісі. Ағысқа қарсы жүзген адамға жағадан шу естілмейді — тек өз жүрегінің соғысын естиді.

«Айналам үнсіз» деу – «мені ешкім түсінбейді» дегеннен де тереңірек. Бұл – құндылықтардың сәйкес келмеуі. Қоғамның үлкен бөлігі тіршіліктің сыртқы қабатын күйттеп кеткенде, ішкі өлшеммен өмір сүретін адам сол ортада бөтен сияқты сезінеді. Бірақ шын мәнінде, сол «бөтен» адамдар – қоғамның тірі жүйкесі. Ауырған жер солар арқылы сезіледі.

Өзіңнен күш табу – ең биік, бірақ ең ауыр тірек. Себебі ол – ешкімге...