قابی کوچک از دعایی بزرگ؛ «روز مرا به ناامیدی پایان مده»

دعای ۴۶ صحیفه اقرار بنده‌ای است هشیار و پذیرنده و بیننده و شنونده بر هرچه در پهنه فرمانروایی خدا بر عالم می‌بیند؛ و امیدوار به لطف او که همواره پیش از قهر و غضبش بر بندگان روا داشته می‌شود.