به نظر میرسد در ترکیب فیلمهای حاضر در جشنواره فیلم فجر ۱۴۰۴، حضور زنان کارگردان نسبت به ظرفیتهای موجود سینمای ایران چندان پررنگ نیست. این نکته را میتوان بدون داوری شتابزده یا انتقاد تند، از منظرهای مختلف فرهنگی و تحلیلی بررسی کرد. نگاهی چندوجهی به این مسئله نشان میدهد که موضوع، صرفاً به یک جشنواره یا یک دوره خاص محدود نمیشود، بلکه با لایههایی عمیقتر از جریانهای فرهنگی، سیاستگذاری و تولید هنری پیوند دارد.
