صعود دشوار برنتفورد در جام حذفی

مکلسفیلدِ کوچک، با رؤیای ومبلی، چمن مصنوعی و قلبی بزرگ، برنتفورد لیگ برتری را تا مرز حذف برد.

به گزارش ایلنا، وقتی ضربه ارسالی آرون هیکی در دقیقه ۷۰ با ضربه سر یک مدافع حریف وارد دروازه شد، کیت اندروز، سرمربی برنتفورد نفس راحتی کشید. گل به خودی سام هیتکوت، مدافعی که در زندگی روزمره معلم دبستان است، سرانجام گره بازی جام حذفی را باز کرد و تیم لیگ برتری را با سختی فراوان از زمین کوچک ماس رز عبور داد. برنتفورد با همین پیروزی لرزان راهی دور بعد جام حذفی انگلیس شد تا ماه آینده مقابل وستهم یونایتد قرار بگیرد. اما این نتیجه، تمام داستان نبود. اندروز بعد از مسابقه اعتراف کرد که تیمش یک «نبرد واقعی جام حذفی» را تجربه کرده است؛ مسابقه‌ای که شاید برای تماشاگران جذاب بود، اما برای او سرشار از استرس و نگرانی بود. او با احترام از حریف تمجید کرد و گفت داستان باشگاه‌های کوچک همیشه الهام‌بخش است. حریف برنتفورد، مکلسفیلد، تیمی از سطح ششم فوتبال انگلیس بود؛ ۱۱۶پله پایین‌تر از حریف لیگ برتری‌اش. با این حال، همان‌طور که چند هفته قبل کریستال پالاس را شوکه کرده بودند، این‌بار هم با چمن مصنوعی، بازی فیزیکی و فشار بی‌امان، تیمی قدرتمندتر را به دردسر انداختند. از نخستین ثانیه‌ها با اوت‌های بلند و توپ‌های مستقیم جنگیدند و تا آخرین لحظه توپ را روی دروازه فرستادند. 5هزار هوادار هم لحظه‌ای ساکت ننشستند.

روی سکوها حال‌وهوایی خاص جریان داشت. بنری با شعار «برخلاف همه شانس‌ها» بالا رفته بود و هواداران با رؤیای ومبلی آواز می‌خواندند، حتی اگر می‌دانستند احتمال رسیدن به آنجا ناچیز است. همین رؤیاهاست که جام حذفی را متفاوت می‌کند؛ جایی که فاصله دسته‌ها کمرنگ می‌شود. این صعود برای مکلسفیلد فقط یک موفقیت ورزشی نبود؛ مرهمی برای زخمی عمیق هم بود. دسامبر گذشته، اتان مک‌لئود، مهاجم ۲۱ساله تیم، در تصادف رانندگی جان باخت و باشگاه را در شوک فرو برد. مربی مجبور شد شخصاً به بازیکنان خبر بدهد. از آن زمان، هر برد به نوعی ادای احترام به اوست.