در اشعار باباچاهی اشارات و نمودهایی از شعر اجتماعی را مشاهده میکنیم اما نه به صورت فرمایشی
علی باباچاهی شاعر و منتقد ادبی که چهارم اسفند درگذشت، یکی از شاعران و منتقدان پیشرو و تاثیرگذار در شعر و ادبیات امروز ایران بود.
گزارش خبرنگار ایلنا، علی باباچاهی شاعر و منتقد ادبی که چهارم اسفند درگذشت، یکی از شاعران و منتقدان پیشرو و تاثیرگذار در شعر و ادبیات امروز ایران بود. او را اگرچه به عوان حلقهای میان شعر مدرن و پسامدرنیستی میدانند اما معتقد بود نباید پیوند شعر با اشعار سنتی قطع شود.
در نقدهایی که در باب آثار علی باباچاهی به نگارش درآمده، میتوان این نکته را یافت که نوشتههای او، خوشایند سلیقه دو گروه متضاد هستند. بدین معنا که بخشی از پروژههای هنری این شاعر ایرانی، براساس دیدگاه «هنر برای هنر» است و بهجز تجربهگرایی فرمالیستی یا بازی با ساختارهای زبانی در راستای بیان احساسات درونی، چیز بیشتری در جهتگیری نگاه سیاسی القا نمیکنند. اما او در فهرست آثار خود، اشعاری را نیز دارد که واجد انتقادات و طنز اجتماعی هستند و دغدغههای سیاسیاش را بازتاب میدهند. از میان دیگر مشخصههای آثار باباچاهی، میتوان به تمایل وی برای سرودن اشعار آوانگارد اشاره کرد. در واقع او به دنبال موج و فرمی تازه برای شعر گفتن میگردد. او سعی داشته است تا قواعد و سبک شعر «پسانیمایی» را مدون کند و در این راستا مجموعههایی را نیز منتشر کرده است.