Το «παρών» του Αδωνη…

Εχουν μπερδευτεί τα πράγματα – πολύ μάλιστα, όπως και πολλοί και διάφοροι, ενώ δεν θα έπρεπε – σχετικά με το αδιανόητο περιστατικό στο Νοσοκομείο της Νίκαιας, με τον Αδωνη. Στην ιστορία αυτή υπάρχουν δύο ξεχωριστά θέματα. Το ένα είναι ο Αδωνις και το κοινό στο οποίο απευθύνεται. Ο Αδωνις, λοιπόν, έχει ένα συγκεκριμένο ακροατήριο, που δεν είναι άλλο από τον στενό πυρήνα της παράταξής του, τον στενό και σκληρό πυρήνα τού «πατρίς – θρησκεία – οικογένεια – έννομη τάξη». Αυτός ο κόσμος, που έχει μπουχτίσει με τα κεντρώα ανοίγματα του προέδρου Κυριάκου Α’, που έχει στραβώσει άσχημα με την «πασοκοποίηση» της ΝουΔου, βλέπει τον Αδωνη ως τον λαϊκό ήρωα που δεν διστάζει να τα βάλει, «μόνος του και όλοι τους», με εξωκοινοβουλευτικούς αριστερούς, με συριζαίους, με κομμουνιστές. Είναι ο άνθρωπός τους, που δεν «κωλώνει» μπροστά τους, κι όχι μόνο αυτό, αλλά τους καταχεριάζει κι από πάνω.

Υπ’ αυτή την έννοια, ό,τι συμβαίνει εις βάρος του, όπως αυτές οι αθλιότητες στο Νοσοκομείο της Νίκαιας, ΜΟΝΟ ΚΑΛΟ τού κάνουν! Τον θρέφουν, τον γιγαντώνουν στα μάτια των οπαδών του, κι ας λένε όσοι τον αποστρέφονται, οι politically correct, ό,τι θέλουν. Τελεία και παύλα. Με κάτι τέτοια όπως αυτό που συνέβη στη Νίκαια ή τις προάλλες στη Δράμα, ο Αδωνις, για τους οπαδούς του, δηλώνει παρών στις μετά τον Κυριάκο Α’ εξελίξεις στη Νέα Δημοκρατία. Συνεννοηθήκαμε;

…και η αντιδημοκρατική άρνηση

Το ελπίζω, και πάμε παρακάτω, στο δεύτερο, σοβαρό, θέμα που απορρέει από τα γεγονότα της Νίκαιας. Τι έχουμε εδώ; Συνδικαλιστές μαζί με παραμύθι – «συνδικαλιστές» και διαμαρτυρομένους «υπηρεσίας» επιχειρούν να απαγορεύσουν σε έναν υπουργό να εισέλθει σε μια δομή, η οποία λειτουργεί κάτω από την εποπτεία του. Δηλαδή δεν του επιτρέπουν να εισέλθει σε έναν χώρο του οποίου η αποκλειστική ευθύνη και αρμοδιότητα του ανήκουν. Διότι αυτή είναι η αλήθεια: ανήκουν σε αυτόν και σε κανέναν άλλον από αυτούς που του απαγορεύουν την είσοδο.

Δεν έχει την παραμικρή σημασία που ο Αδωνις βρέθηκε στη Νίκαια για να εγκαινιάσει μια καινούργια πτέρυγα του νοσοκομείου. Θα μπορούσε να επισκεφθεί το νοσοκομείο, όπως και κάθε άλλο νοσοκομείο, για να επιθεωρήσει, να επιβλέψει, να διαπιστώσει πώς λειτουργεί, να μιλήσει με τους εργαζομένους, να ακούσει τις απόψεις ή τη διαμαρτυρία τους. Για όλα αυτά που είναι αποκλειστικό του δικαίωμα, αλλά και ευθύνη, οι κάποιοι που προαναφέρθηκαν του είπαν «όχι, δεν μπορείς». Κι όταν αυτός επέμενε, τραμπούκισαν τον ίδιο, τη συνοδεία του, τους αστυνομικούς που είχαν κληθεί. Στο όνομα μιας εξοργιστικά αντιδημοκρατικής και αντιθεσμικής άρνησης! Συγγνώμη, αλλά αυτό δεν είναι ευνομούμενη χώρα, αυτό είναι χώρα της υποσαχάριας Αφρικής, χωρίς να είμαι και πολύ σίγουρος…

Οπότε, αν πραγματικά θέλουμε να ασχοληθούμε με το πώς λειτουργεί στις μέρες μας η δημοκρατία, καλύτερα να ρίξουμε μια ματιά στο τι ουσιαστικά σημαίνει απαγορεύω σε έναν υπουργό την είσοδο σε μια δομή που διοικεί, γιατί έτσι γουστάρω. Και λιγότερο στο αν ο υπουργός, που γλίτωσε στο τσακ το λιντσάρισμα, δεν αντιμετώπισε την κατάσταση με το φλέγμα βρετανού λόρδου…

Τους ένωσε το «γαλάζιο» σκάνδαλο

Και να που ήρθε η ώρα να συμφωνήσω με τον… ΣΥΡΙΖΑ (ματιασμένος θα ‘μαι…) που συμφώνησε με τη… Νέα Αριστερά ότι «το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι απολύτως “γαλάζιο” και ενορχηστρωμένο από το Μέγαρο Μαξίμου».

Εχει μαλλιάσει η γλώσσα μου, κατά το κοινώς λεγόμενο, να το φωνάζω, μήνες τώρα, ότι το σκάνδαλο είναι εξ ολοκλήρου νεοδημοκρατικό, που έχει σκάσει με πάταγο στην αυλή της ΝουΔου, και ό,τι άλλο έχουμε παρακολουθήσει έως τώρα δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια απελπισμένη προσπάθεια της κυβέρνησης είτε να αποσείσει τις ευθύνες της είτε, όταν δεν τα καταφέρνει, να δείξει ότι «όλοι ίδιοι είναι». Αυτά συνέβαιναν και επί ΣΥΡΙΖΑ και επί ΠΑΣΟΚ. Ε, όχι, λοιπόν, δεν είναι έτσι.

Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι εξ ολοκλήρου δικό τους. Κι αυτό υπογραμμίζουν στο κοινό τους πόρισμα για την Εξεταστική του ΟΠΕΚΕΠΕ ο ΣΥΡΙΖΑ με τη Νέα Αριστερά.

Εύγε, έχω να πω…

Διχασμός στη Νέα Αριστερά

Το άλλο που έχω να δηλώσω είναι ότι για πρώτη φορά από τον Νοέμβριο του ’24, οπότε οι ΝΕΑΡίτες αποφάσισαν να στήσουν το δικό τους μαγαζί, τα δύο κόμματα έρχονται τόσο κοντά. Αν και είναι μάλλον νωρίς να εκτιμήσει κανείς ότι το κοινό πόρισμα ανοίγει τον δρόμο για την επανένωση των δύο κομμάτων, σίγουρα όλο αυτό είναι μια καλή αφετηρία. Το θέμα δεν είναι βέβαια τι υποδοχή θα είχε κάτι τέτοιο στον ΣΥΡΙΖΑ. Η πλειοψηφία θα άνοιγε σαμπάνιες για την επανάκαμψη των ΝΕΑΡιτών. Το θέμα είναι ο διχασμός στη Νέα Αριστερά, όπου σχεδόν το 40% θέλει το κόμμα να γίνει παρακολούθημα του εγχειρήματος Τσίπρα, οψέποτε αποφασίσει ο αρχηγός να ανακοινώσει τις προθέσεις του. Εκεί βρίσκεται το πρόβλημα, όχι στον ΣΥΡΙΖΑ…

Πύραυλος το ψέμα

Οσο πλησιάζουν οι ημέρες για το συλλαλητήριο του Σαββάτου για την 3η επέτειο από την τραγωδία στα Τέμπη, όλο και πληθαίνει η «αρβύλα» που στόχο έχει να το μαζικοποιήσει και παράλληλα να τινάξει στον αέρα τη νηφαλιότητα και την ηρεμία που απαιτεί η έναρξη της μεγάλης δίκης στις 23 Μαρτίου. Το καινούργιο που «παίζει» είναι οι τοξικολογικές εξετάσεις των οστών των παιδιών που χάθηκαν στο δυστύχημα. Δεν ζητήθηκε εξαρχής, δεν ζητήθηκε ούτε στον έναν χρόνο, ούτε στον δεύτερο χρόνο, ζητήθηκε τώρα.

Γιατί; Για να συμπέσουν τα αποτελέσματα με την έναρξη της δίκης. Τι προσδοκούν όσοι υποκίνησαν αυτή την ιστορία, συμπαρασύροντας τους χαροκαμένους συγγενείς; Αν βρεθεί έστω και την ύστατη ώρα κάτι από όλο αυτό το παραμύθι για ξυλόλια, τολουόλια και λοιπές παράνομες εύφλεκτες ύλες για να τιναχτεί το σύμπαν στον αέρα. Το τι συμβαίνει το περιέγραψε ο Φλωρίδης χθες (στον ΑΝΤ1): αρχικά ζητήθηκε εκταφή για 9 από τους 57 νεκρούς. Εν συνεχεία, αποχώρησαν από την «ομάδα» αυτή οι συγγενείς 4 θυμάτων και έμειναν οι 5. Τους ζητήθηκε να ορίσουν δικούς τους ειδικούς. Οι υπηρεσιακοί παράγοντες όρισαν εργαστήρια κ.λπ. που θα εξετάσουν τα οστά των ανθρώπων. Πού είναι το θέμα; Οτι οι συγγενείς των 5 αφήνουν να εννοηθεί ότι η έρευνα είναι υπονομευμένη. Και στο βρωμερό Διαδίκτυο έχει γίνει πύραυλος το ψέμα, ότι η έρευνα θα αφορά μόνο τον εντοπισμό… οινοπνεύματος.

Τρέλα, που δεν έχει τέλος!

«Εάν ήταν το Λιμενικό…»

Μια μεγάλη αλήθεια είπε χθες ο Θάνος Πλεύρης, ο υπουργός Μετανάστευσης, σχετικά με το τραγικό ναυάγιο, πάλι με μετανάστες, νότια της Κρήτης, όπου έχασαν τη ζωή τους καμιά 30αριά άτομα. Οτι τη βάρκα προσέγγισε ένα εμπορικό πλοίο, αλλά, όπως φαίνεται, δεν έγινε δυνατόν να διασώσει τους ανθρώπους, με αποτέλεσμα να χαθούν τόσες ψυχές. Ιδού τι είπε χθες, κι αν το αναπαράγω είναι για την ευκολία με την οποία σπεύδουμε να υιοθετήσουμε αναπόδεικτες αναφορές, μόνο και μόνο γιατί στο περιστατικό έχει εμπλακεί το Λιμενικό:

«Το πλοίο που προσέγγισε τη λέμβο των μεταναστών, όταν συνέβη το δυστύχημα, ήταν εμπορικό σκάφος. Εάν ήταν σκάφος του Λιμενικού, τώρα θα φώναζαν κόμματα της Αριστεράς και ΜΚΟ για δήθεν έγκλημα του Λιμενικού και της ελληνικής πολιτείας. Τώρα, ούτε ανακοίνωση. Αυτό ακριβώς καταδεικνύει τη στοχοποίηση που υφίστανται όσοι προστατεύουν τα σύνορα της πατρίδας μας, πράγμα που ενοχλεί αλληλέγγυους και λοιπούς».

Δεν έχει άδικο. Το έχουμε δει να συμβαίνει…