صنعت معدن و مواد معدنی همواره یکی از پایههای استراتژیک اقتصاد ایران بوده است. تنوع کمنظیر مواد معدنی، ذخایر غنی و نیاز روزافزون بازار جهانی به این منابع، باعث شده است تا سیاستگذاران نگاه ویژهای به این بخش داشته باشند. در سالهای اخیر نیز تلاشهایی برای تسهیل فرآیند سرمایهگذاری و تشویق بخش خصوصی به حضور پررنگتر در این حوزه صورت گرفته است. با این حال، آنچه این روزها بیش از هر چیز در کانون توجه قرار گرفته، نه مزایای اقتصادی، بلکه حوادث ناگوار و پرتکرار معدنی است که چهرهای نگرانکننده از این صنعت ترسیم میکنند.
