ماجرا از جایی آغاز شد که خبرنگاری از وزیر محترم آموزش و پرورش پرسید: «آیا آموزش و پرورش ما از نظر آموزشی در سطح جهان است؟» وزیر پاسخ داد: «طبیعی است که نیست. این چه سئوالی است که میپرسید؟!» و در ادامه به عواملی مانند پایین بودن سرانه آموزشی، کمبود منابع مالی، فقدان استانداردهای مناسب نیروی انسانی و وجود کلاسهای ۳۵ تا ۴۰ نفره اشاره کرد و کیفیت پایین آموزشی را پذیرفت و آن را طبیعی دانست.
