دوقطبی ها ، تقابل اجتماعی را می آفرینند و تقابل اجتماعی نیز به تضعیف امکان تفاهم و همکاری تبدیل می شود ودر نتیجه صف‌بندی‌های هویتی و تعارضی پدید می آید به‌گونه‌ای که توانایی جامعه برای گفت‌وگو، اعتماد، همکاری، انسجام واتحاد ملی را کاهش دهند. حاصل این وضعیت، فرسایش اعتماد، تضعیف همکاری ، تشدید اختلافات، گسست انسجام عمومی و هدررفتن ظرفیت‌های جامعه است.
