در سپتامبر سال ۱۹۰۹ [هفتم مهر ۱۲۸۸]، محمدعلیشاه، پادشاه خلعشده ایران به شهر اودسا در روسیه [امروز این شهر در اوکراین قرار دارد] تبعید شد. براساس تصمیم تزار روسیه، عناوین «شاه» و «اعلیحضرت» برای این حاکم حفظ شد و بدین ترتیب، جایگاه والای او به رسمیت شناخته شد. محمدعلیشاه بیش از یک سال در اودسا زندگی کرد. در ۲۶ اکتبر ۱۹۱۰ [۳ آبان ۱۲۸۹] مخفیانه اودسا را به مقصد وین ترک کرد، وی سپس به بندر ساوونا در ایتالیا رفت و آنجا در سال ۱۳۰۴ هجری خورشیدی درگذشت. پیکرش را در کربلا دفن کردند.