Πάλι θα γίνονται οι γνωστές συζητήσεις

Να πούμε ένα μπράβο στον ιδιοκτήτη της ΑΕΚ Μάριο Ηλιόπουλο που είχε προβλέψει πως μετά το ΑΕΚ – Ολυμπιακός (1-1) τον λόγο έχει ο εισαγγελέας. Ετσι ακριβώς έγινε. Μόνο που ο αθλητικός εισαγγελέας Κωνσταντίνος Σπυρόπουλος κάλεσε αυτόν. Και όχι για να πιουν καφέ και να μιλήσουν για το Ευ Αγωνίζεσθαι. Πειθαρχική δίωξη του ασκήθηκε κι ας του ευχηθούμε καλά ξεμπερδέματα.

Ανετα

Ο Ολυμπιακός πέρασε χωρίς το παραμικρό πρόβλημα από την Τρίπολη κερδίζοντας τον Αστέρα με 0-3. Ολα έγιναν απλά χάρη στο πρώτο γκολ που σημείωσε πολύ νωρίς ένας σπάνιος σκόρερ: ο Ντάνι Γκαρθία. Ο αμυντικός μέσος του Ολυμπιακού σημείωσε το πρώτο του γκολ στη Σούπερ Λίγκα πριν συμπληρωθεί το τρίτο λεπτό του αγώνα και το παιχνίδι απλοποιήθηκε. Αλλά δεν ήταν μόνο το γρήγορο γκολ που έκρινε το ματς: ο Ολυμπιακός είχε αθλητική φρεσκάδα, τρεξίματα και πολλούς πρωταγωνιστές. Επειτα μάλιστα από καιρό. Μετά το τέλος του ματς με την ΑΕΚ πολλοί απέδωσαν τη δυσκολία του Ολυμπιακού στο γκολ και την αδυναμία του να εκμεταλλευτεί το διάστημα της υπεροχής του απέναντι στη γηπεδούχο στην κόπωση που η ομάδα του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ κουβαλούσε από το ματς με τον Αγιαξ στο Αμστερνταμ. Λογικά ο Ολυμπιακός έπρεπε να είναι στην Τρίπολη ακόμα πιο πολύ κουρασμένος αφού ερχόταν από ένα ματς του Τσάμπιονς Λιγκ και ένα ντέρμπι. Αλλά δεν λειτουργεί αθροιστικά το πράγμα. Ισα ίσα.

Φρεσκάδα

Ο Μεντιλίμπαρ φρέσκαρε τον Ολυμπιακό, ξεκινώντας τους Μπρούνο, Νασιμέντο, Γκαρθία και Ζέλσον, που δεν βρίσκονταν στην ενδεκάδα που αγωνίστηκε κόντρα στην ΑΕΚ την Κυριακή. Αλλά δεν ήταν η παρουσία αυτών των τεσσάρων που έκανε τον Ολυμπιακό λειτουργικότερο: συνολικά ο Ολυμπιακός έπαιξε καλύτερα. Αυτό που κάνει μια ομάδα που αγωνίζεται στην Ευρώπη να μοιάζει κουρασμένη έπειτα από ευρωπαϊκό ματς είναι η ένταση της διαδικασίας που έχει προηγηθεί: στην πραγματικότητα ύστερα από ένα ευρωπαϊκό ματς οι ομάδες σβήνουν. Είναι σαν να ολοκληρώνουν μια δύσκολη διαδικασία και να θέλουν τον χρόνο τους να επιστρέψουν σε αυτό που είναι κατά κάποιον τρόπο η ρουτίνα τους. Δεν κουράζονται οι ποδοσφαιριστές: απλά είναι δύσκολο αμέσως έπειτα από ένα απαιτητικό ματς να δουν και το αμέσως επόμενο ως δοκιμασία – δεν γίνεται όλα να αντιμετωπίζονται έτσι. Στην Τρίπολη ο Ολυμπιακός δεν χρειαζόταν να κάνει κάποιου τύπου υπέρβαση: έπρεπε απλά να παίξει την μπάλα του κι αυτό έκανε. Μέτρησε φυσικά και ότι ο Αστέρας δεν τον περίμενε χωρίς ματς: κι αυτός είχε αγωνιστεί την Κυριακή. Κι όπως αποδείχτηκε για αυτόν το να παίξει δεύτερο ματς σε τρεις μέρες ήταν πιο δύσκολο από το όσο ήταν για τον Ολυμπιακό να παίξει τρίτο ματς σε επτά μέρες.

Αταμάν

Το βράδυ της Τρίτης υπήρξε στο πρόγραμμα της Ευρωλίγκας το συναρπαστικό ματς του Παναθηναϊκού με τη Ρεάλ Μαδρίτης. Πολλοί από τους γνώστες των εσωτερικών του ΠΑΟ προεξοφλούσαν ότι μπορεί να είναι το τελευταίο ματς του κόουτς Αταμάν: είχε προηγηθεί και η έκρηξη του ιδιοκτήτη της ΚΑΕ Δημήτρη Γιαννακόπουλου, που την Κυριακή το βράδυ ζητούσε παραιτήσεις προπονητών μετά την ήττα των Πρασίνων από τον Αρη. Ο ΠΑΟ πήρε το ματς με εύστοχο σουτ του Γκραντ στο τελευταίο δευτερόλεπτο και η εντύπωση που έχει σχηματιστεί είναι ότι ο Αταμάν είναι εκτός κινδύνου. Είναι όμως; Η εντύπωση που έχω είναι ότι αν ο ΠΑΟ ηττηθεί από την ανεβασμένη τελευταία Παρτίζαν στο Βελιγράδι πάλι θα γίνονται συζητήσεις για την παραμονή του προπονητή.

Σχέση

Είναι πρόβλημα για τον ΠΑΟ ο Αταμάν; Ο Τούρκος έχει όπως όλοι οι προπονητές τα καλά του και τα λιγότερο καλά του. Υπάρχει ωστόσο κάτι που πρέπει να το λαμβάνουμε υπόψη μας πάντα: πολλά από αυτά που πρεσβεύει ο Αταμάν ως προπονητής δεν έχουν μεγάλη σχέση με τα γενικότερα πιστεύω για το μπάσκετ που επικρατούν στην Ελλάδα. Ο Αταμάν είναι κομμάτι παράταιρος με τα ελληνικά στερεότυπά μας και ως προπονητής, αλλά κυρίως ως χαρακτήρας. Ο Τούρκος δεν είναι δογματικός και δεν πιστεύει ότι υπάρχει ένα και μόνο μπάσκετ το οποίο κερδίζει και το οποίο αυτός αγαπάει και διδάσκει. Γενικώς δεν πιστεύει σε διδαχές και η προπόνησή του δεν είναι κάτι πρωτοποριακό. Δεν πιστεύει ότι κάποιος θα αντιγράψει τη μεθοδολογία του και δεν τον ενδιαφέρει κιόλας. Πιστεύει επίσης ότι είναι πρόβλημα να μιλάς δημόσια για την απόδοση παικτών που ακριβοπληρώνονται και ότι μέρος της δουλειάς του είναι να τους θυμίζει τις ευθύνες τους.

Ιεραρχία

Ο Αταμάν πιστεύει επίσης ότι οι ομάδες πρέπει να έχουν εσωτερική ιεραρχία, δηλαδή βασικούς που να παίζουν πάρα πολύ και αναπληρωματικούς που πρέπει να κάθονται ήσυχα. Και το σημαντικότερο; Δεν θέλει μεταγραφές και δεν πιστεύει ότι αυτές είναι οι λύσεις για όλα τα προβλήματα. Πέρυσι όταν έχασε τον Λεσόρ πήρε τον Γκάμπριελ και όταν τον πίεζαν να πάρει κι άλλον ψηλό διάλεξε τον Πλάις, όχι γιατί θα τον βοηθούσε, αλλά γιατί ήθελε απλά να σταματήσει η γκρίνια του κόσμου που απαιτούσε ενισχύσεις. Είναι επίσης ένας άνθρωπος που δεν έχει τεράστιες απαιτήσεις: ό,τι παίκτες και να του δώσεις κάτι θα προσπαθήσει να φτιάξει. Αλλά από την άλλη αν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ένας παίκτης δεν του κάνει, δύσκολα θα ψάξει τρόπους να τον αξιοποιήσει όποιο κι αν είναι το συμβόλαιό του. Πέρυσι έπαιζε λίγο ο Μπράουν, φέτος λίγο ο Σορτς. Κάποτε στην Εφές δεν καταλάβαινε τον Κλάιμπερν και τις απαιτήσεις του.

Τελευταίο

Φυσικά το ακόμα χειρότερο είναι ότι δεν πιστεύει ότι η κανονική περίοδος της Ευρωλίγκας είναι κάτι τρομερά σημαντικό και ότι η ομάδα του πρέπει κάθε αγωνιστική να «πεθαίνει» για να κερδίσει στο γήπεδο. Αυτό το τελευταίο, όπως όλα, μπορεί να είναι και αβαντάζ και πρόβλημα. Οι παίκτες του δεν πιέζονται υπερβολικά, από την άλλη όταν πιέζονται είναι δύσκολο να αντέξουν αυτή την πίεση στην οποία δεν είναι συνηθισμένοι. Ετσι, όταν λείπει ο Ναν αυτό το βήμα μπροστά που πρέπει να κάνουν όλοι, δεν είναι απλό: δεν έχουν συνηθίσει να αντιμετωπίζουν το είδος της πίεσης που σου επιβάλλει να γίνεις πρωταγωνιστής – κάποιοι παίζουν π.χ. σαν να υπάρχει ο Ναν. Αν ο Αμερικανός δεν γυρίσει (και σε φόρμα), κάθε ματς του ΠΑΟ θα είναι μυστήριο. Κι ο Αταμάν θα κρίνεται εκ του αποτελέσματος. Κι αυτό δεν είναι ό,τι καλύτερο.