Ερωτας με την «προοδευτική συνεργασία»

Το πράγμα είναι έως και αστείο. Το ότι συμμετέχει σε αυτό, ένα στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, δεν αφαιρεί σε τίποτε την εκτίμηση ότι είναι πραγματικά αστείο. Ειδικά για το στέλεχος. Το οποίο αντί να κοιτάξει πώς θα βοηθήσει το ΠΑΣΟΚ να ξεκουνηθεί από τη θέση «κολλημένη βελόνα» στην οποία βρίσκεται (ή έστω κατατάσσεται από τις εταιρείες δημοσκοπήσεων), προσπαθεί να στηρίξει τους… κατατρεγμένους της πολιτικής ζωής, που βρίσκονται ένα βήμα πριν από την καταστροφή και την εξαφάνισή τους από αυτή.

Το στέλεχος είναι ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας. Ο Χάρης, καλό παιδί κατά τα άλλα, είναι κολλημένος, όπως άλλοι με την μπάλα, με τη λεγόμενη «προοδευτική συνεργασία». Και τι εννοεί, ο Χάρης; Οτι πρέπει το ΠΑΣΟΚ να συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά. Μάλιστα, το Σάββατο του Αγίου Βαλεντίνου, μεγάλη η χάρη Του, πήγε Μυτιλήνη, και εκεί στο περιθώριο μιας εκδήλωσης για τη «νησιωτικότητα» (τι όρος!) στο Αιγαίο, από κοινού με τους Σ. Φάμελλο και Αλ. Χαρίτση, άρχισαν να αναπέμπουν ύμνους για τις ευεργετικές συνέπειες μιας ομιχλώδους «προοδευτικής συνεργασίας» ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ – Νέας Αριστεράς. Οι τρεις τους. Απόντος του Ανδρουλάκη, που λογικά έχει τον πρώτο λόγο, αλλά αυτός δεν παρέστη στο event – έστειλε κάτι εκπροσώπους. Και καλά έκανε, θα σημειώσω, καθότι ακούγοντας αυτές τις ανοησίες δύο τινά έπρεπε να πράξει: ή να σηκωθεί να φύγει αμέσως ή να απαντήσει και στους τρεις ότι λέτε κουταμάρες, και δεν πρόκειται να σας ακολουθήσω…

Ολοι μαζί στον πάτο

Διότι ο Ανδρουλάκης που δεν είναι Δούκας, και όσο να πεις, την πολιτική την κατέχει περισσότερο και καλύτερα από τον Δούκα, καταλαβαίνει καλά ότι το τελευταίο που συμφέρει το ΠΑΣΟΚ είναι να εναγκαλιστεί τους άλλους δύο, και να πάνε όλοι μαζί στον πάτο. Ο ΣΥΡΙΖΑ ουσιαστικά δεν υπάρχει πλέον. Θέμα χρόνου είναι να διαλυθεί. Ολοι, από στελέχη μέχρι τον τελευταίο κλητήρα στην Κουμουνδούρου, περιμένουν με το στόμα ανοιχτό και τη γλώσσα έξω, σαν τα σκυλάκια που βλέπουν το λουρί στα χέρια του αφεντικού τους και καταλαβαίνουν ότι θα πάνε βόλτα, να αναγγείλει το κόμμα ο πρόεδρος εξ εφέδρων Τσίπρας, και να τρέξουν να ενταχθούν. Κι ό,τι απομείνει, είναι βέβαιο πως θα ακολουθήσει τον «πολλά βαρύ και όχι» Πολάκη, ο οποίος θα δημιουργήσει το δικό του, αντιδεξιό-αντιπασοκικό μαγαζί. Στο άλλο, υποψία κόμματος, κόμμα, τη Νέα Αριστερά, με το ζόρι κάθονται κάτω από την ίδια στέγη οι υποστηρικτές του Τσίπρα με τους άλλους που δεν θέλουν ούτε να τον ακούν ούτε να τον βλέπουν. Και εκεί όμως στο υπο-κομματίδιο, του 1 και πιο κάτω τοις %, με το που θα αναγγείλει ο Τσίπρας το δικό του κόμμα, όσοι γονατίζουν λιγωμένοι στο πέρασμά του, θα τρέξουν πίσω από τον μεσήλικα, νέο μεσσία.

Δεν τα αντιλαμβάνεται αυτά ο Δούκας; Ναι, καλέ. Απλώς πιστεύει με το «φτωχό» του το μυαλό ότι προωθώντας αυτή τη βλακώδη «ιδέα», δημιουργεί ακροατήριο στον κόσμο της Αριστεράς…

Τόσο απλά…

Ενας σκληρός κόσμος

Το άλλο που δεν «πιάνει» το παλικάρι είναι ότι ο κόσμος της πολιτικής δεν έχει κολλητάρια, ούτε φιλαράκια. Είναι ένας κόσμος σκληρός, αδυσώπητος. Χωρίς κανόνες. Κανείς δεν πάει με τον σταυρό στο χέρι. Κυριαρχεί ο νόμος της ζούγκλας. Ο θάνατός σου, η ζωή μου. Την σκότωσα γιατί την αγαπούσα. Τέτοια.

Αλήθεια φαντάζεται ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ βρισκόταν εκεί που είναι σήμερα το ΠΑΣΟΚ και αντίστροφα στη θέση του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν το ΠΑΣΟΚ, θα άπλωνε χέρι για συνεργασία ο Φάμελλος για να το σώσει; Οχι, θα του «πάταγε» μία στο κεφάλι να το βυθίσει ακόμη περισσότερο. Μήπως και καταφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ να κάνει το 12%, 15% ή 18%.

Αν μπορούσε μάλιστα να του δέσει και μια πέτρα στον λαιμό για να το βυθίσει εντελώς, θα το έκανε με μεγάλη ευχαρίστηση. Αυτή είναι η αλήθεια. Κι αν την αμφισβητεί ο συμπαθής Χάρης, αρκεί να ρίξει μια ματιά στο πρόσφατο παρελθόν. Στο τι έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ για να λεηλατήσει το ΠΑΣΟΚ το 2012-2015, και να αναλογιστεί την προσφορά αυτού του απίθανου Βενιζέλου, που το κράτησε όρθιο, και δεν διαλύθηκε! Ετσι ώστε να μπορεί να υποδύεται σήμερα αυτός τον αλτρουιστή, και να προσπαθεί να διασώσει, μέσω της ψευδεπίγραφης «προοδευτικής συνεργασίας», τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά, που ο επιθανάτιος ρόγχος τους, μας τρυπάει ήδη τ’ αφτιά…

Χάρη, σύνελθε…

Δεν πουλάει η «Ιθάκη»

Ο ίδιος ο εξ εφέδρων πρόεδρος Τσίπρας, που όλα αυτά τα παρακολουθεί, και κρυφογελάει από μέσα του, πραγματοποιεί άλλη μια «καλλιτεχνική» εμφάνιση, δίκην «αρπαχτής», απόψε – στη Λάρισα. Οπου υπό το πρόσχημα της παρουσίασης αυτού του παραμυθιού που συνέγραψε (κι από το οποίο απουσιάζει οποιαδήποτε απολογία, μια συγγνώμη, για τα capital controls, το κλείσιμο των τραπεζών, τη Novartis, το σκάνδαλο της Τράπεζας Αττικής, καταπώς τον καταχέριασε άγρια ο Στουρνάρας την Παρασκευή), επιδιώκει να εμφανιστεί ως ο εν δυνάμει αρχηγός της Κεντροαριστεράς. Αλλά είναι φανερό ότι το έργο δεν «πουλάει». Με το ζόρι κατάφερε να συγκροτήσει ένα υποτυπώδες πάνελ, για να μιλήσουν γι’ αυτόν απόψε. Εψαχνε και δεν έβρισκε, σου λέει. Κι αναγκάστηκε πλην του δικού του πρώην δημάρχου Λάρισας Καλογιάννη, να μετακαλέσει από την Αθήνα μια δεδηλωμένη θαυμάστριά του, ηθοποιό, τη Μαριάννα Τουμασάτου.

Δεν πουλάει ό,τι και να κάνει. Γι’ αυτό και εξομολογήθηκε στον Πρόεδρο Τασούλα, στη συνάντηση που είχαν την περασμένη εβδομάδα στο Προεδρικό, ότι «δεν βιάζεται» να κάνει το κόμμα – άσχετα αν μετά πήγε να το μαζέψει…

Αυτός ήταν ο Τσίπρας

Πάντως από όσα αποκαλυπτικά αντάλλαξαν με τον Γιάννη Στουρνάρα στην άγρια κόντρα της περασμένης Παρασκευής, συγκρατώ δύο πράγματα:

• πρώτον, ότι ήθελε να βάλει χέρι στα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων, και ο Στουρνάρας αντιστάθηκε σθεναρά, αποτρέποντας την ολέθρια εξέλιξη που θα άφηνε χωρίς σύνταξη εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχους
• δεύτερον, ότι ήθελε διοικήσεις τραπεζών της αρεσκείας του, και οπωσδήποτε υπάκουες να εκτελούν τις (καταστροφικές) επιλογές του.

Για το πρώτο δεν έχω πολλά να πω, τα λέει όλα από μόνη της η πρόθεση Τσίπρα. Για το δεύτερο, μπορώ να αποκαλύψω ότι δεν επιδίωκε μόνο να τοποθετήσει διοικήτρια στην Εθνική τη γνωστή μας Λούκα Κατσέλη (αχ βρε Λούκα, που ‘δειχνες πως θα γινόσουν άλλη…), αλλά είχε μια επιμονή και με την Alpha Bank. Στην οποία επιδίωκε να τοποθετήσει τον μακαρίτη Γιώργο Αρώνη στη θέση του σημερινού CEO της τράπεζας, Βασίλη Ψάλτη.

Και στην περίπτωση αυτή, η σθεναρή στάση του Γ. Στουρνάρα ανέτρεψε τα σχέδιά του. Κι αφού δεν τα κατάφερε να τοποθετήσει αχυρανθρώπους της κυβέρνησης ούτε και στην Τράπεζα Αττικής, μετά μπούκαραν η Οικονομική Αστυνομία, το ΣΔΟΕ και η Εισαγγελία στα γραφεία της Λίνας, της γυναίκας του Στουρνάρα. Προφανώς για να τον «συμμορφώσει»…

Αυτός ήταν ο Τσίπρας, αυτός ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ, Χάρη (Δούκα…), που τον θες και συνομιλητή του ΠΑΣΟΚ…