Μια αγωνιστική πριν από το τέλος της κανονικής περιόδου της Σουπερλίγκ και βρίσκω εξαιρετικό ότι όλα μοιάζουν ανοιχτά. Η μάχη για την κατάκτηση του τίτλου θα συνεχιστεί όλα δείχνουν για καιρό. Μετά την ισοπαλία (2-2) της ΑΕΚ με τον Ατρόμητο στο Περιστέρι, η Ενωση, ο ΠΑΟΚ και ο Ολυμπιακός συγκατοικούν στην κορυφή με τους ίδιους βαθμούς.

Τα προηγούμενα χρόνια που ο τίτλος κρίθηκε στα play offs όποιος έμπαινε πρώτος σε αυτά κέρδιζε και το πρωτάθλημα – μόνη εξαίρεση, που δικαιολογεί τον κανόνα, η περίπτωση του Παναθηναϊκού του Ιβάν Γιοβάνοβιτς το 2023. Φέτος με τρεις ομάδες να μπαίνουν στα play offs ισόβαθμες αβαντάζ προγνωστικού δεν υπάρχει.

Σασπένς

Ανοιχτά είναι και τα υπόλοιπα με βάση τη βαθμολογία. Τις θέσεις στο γκρουπ 5-8 πίσω από τον Λεβαδειακό διεκδικούν ο Αρης, ο Ατρόμητος, ο ΟΦΗ, η Κηφισιά και ο Βόλος – θυμίζω ότι την Κυριακή στο «Κλ. Βικελίδης» παίζουν Αρης – ΟΦΗ. Στα play out με σκοπό να αποφύγουν τον υποβιβασμό έχουμε πάντα έξι ομάδες.

Βέβαια στην πραγματικότητα τόσο σασπένς δεν υπάρχει. Ο Βόλος και η Κηφισιά για να βρεθούν να διεκδικούν ευρωπαϊκό εισιτήριο, όπως συμβαίνει με τις ομάδες που βρίσκονται στο δεύτερο γκρουπ (αυτές που θα κατακτήσουν τις θέσεις 5 έως 8), πρέπει ο πρώτος να κερδίσει τον ΠΑΟΚ και η δεύτερη την ΑΕΚ εκτός έδρας: και τα δύο μου μοιάζουν απίθανα. Και η μάχη της παραμονής μετά τη νίκη της Κηφισιάς με τον Βόλο (2-0) και την κάπως ανέλπιστη ισοπαλία του Παναιτωλικού με τον ΠΑΟ, μοιάζει να απασχολεί τρεις ομάδες δηλαδή την ΑΕΛ, τον Αστέρα Τρίπολης και τον Πανσερραϊκό, που τελευταία είναι πολύ καλός – θα μπορούσε να κερδίσει τον Αρη, του οποίου ο καλύτερος ήταν ο τερματοφύλακας Αθανασιάδης.

Ακόμα κι αν τελικά το σασπένς είναι λιγότερο όμως το πρωτάθλημα έχει πολλά ακόμα ενδιαφέροντα. Για αυτό και πράγματα όπως η επίθεση στους ρεπόρτερ και στους σχολιαστές στα δημοσιογραφικά της Τούμπας είναι κάτι απαράδεκτο: η εικόνα της άδειας εξέδρας στην οποία βρίσκονται οι άνθρωποι του Τύπου στο πρώτο ημίχρονο του ματς ΠΑΟΚ – Λεβαδειακός (3-0) αποτελεί λόγο προβληματισμού για όλους.

Ομίχλη

Την Κυριακή το βράδυ τα περιστατικά πνίγηκαν στην ομίχλη. Οι παρόντες και παθόντες δεν είπαν τίποτα και δεν τους κατηγορώ: δεν χρειαζόμαστε ήρωες στον χώρο μας. Οι άνθρωποι έφυγαν, προσπάθησαν να κάνουν τη δουλειά τους στην αίθουσα Τύπου βλέποντας (και περιγράφοντας για τα ραδιόφωνα) το ματς από την τηλεόραση, δεν μίλησαν. Αλλά τη Δευτέρα το πρωί δεν είχαμε κάτι γενικό και αόριστο: έγιναν οκτώ συλλήψεις οπαδών με την κατηγορία ότι έκαναν εισβολή. Και η ιστορία δεν έχει πλέον τίποτα το θολό. Κάποιοι τύποι, επειδή δεν τους άρεσε το τι γράφτηκε στον Τύπο για την πρόσφατη δολοφονία ενός οπαδού του ΠΑΟΚ, μπούκαραν. Και μάλλον η σύλληψή τους έχει να κάνει με το ότι υπάρχουν κάμερες που κατέγραψαν το περιστατικό.

Χειρότερα

Δεν μου έκανε εντύπωση: περιμένω πάντα τα χειρότερα. Στην αντιμετώπιση της οπαδικής βίας η κυβέρνηση έβαλε άριστα στον εαυτό της και έκτοτε το τι γίνεται δεν περιγράφεται: στη Θεσσαλονίκη ήταν το βράδυ του Σαββάτου όλη η Αστυνομία στον δρόμο καθώς είχαμε ντου οπαδικά ακόμα και σε ματς πόλο μεταξύ ομάδων νέων αλλά και σε παιχνίδι μπάσκετ γυναικών! Ωστόσο ακόμα πιο μεγάλη εντύπωση μου κάνει η αντιμετώπιση του πράγματος από την πλευρά όλων των φορέων.

Η τοπική Ενωση Δημοσιογράφων δεν είπε τίποτα. Οι κατά τα άλλα λαλίστατοι αρμόδιοι υπουργοί δεν πήραν είδηση το παραμικρό. Ο ΠΣΑΤ τοποθετήθηκε είκοσι τέσσερις ώρες μετά το συμβάν λέγοντας κάτι ωραίες γενικότητες αντί να απαιτήσει από την Εισαγγελία την πλήρη διαλεύκανση του περιστατικού.  Εννοείται ότι οι παρατηρητές δεν είδαν τίποτα! Πρέπει να πω ότι εκτός από αυτόν της Λίγκας υπάρχουν και δύο άλλοι αρμόδιοι: ο «συντονιστής εγκατάστασης» (ο αντίστοιχος Venue Director της UEFA, πανάθεμά μας…), που είναι κι αυτός άνθρωπος της διοργανώτριας αρχής και ο υπεύθυνος Τύπου και ραδιοτηλεοπτικής μετάδοσης, που όμως είναι άνθρωπος της γηπεδούχου ομάδας και που σκοπός του είναι (και) όλα στα δημοσιογραφικά να είναι εντάξει. Τι έκαναν όλοι αυτοί και δεν είδαν τίποτα απ’ ό,τι έγινε; Και γιατί δεν απόρησαν όταν για μια ώρα στα δημοσιογραφικά δεν υπήρχε άνθρωπος, αν υποθέσουμε πως κάτι δεν είδαν;

Ποινές

Δεν με απασχολούν προσωπικά οι ποινές: ξέρω πως και υπάρχουν και προβλέπονται. Γνωρίζω επίσης ότι αν θέλουν μπορούν να ασχοληθούν με τα περιστατικά και μόνο με βάση δημοσιεύματα και η ΔΕΑΒ και ο Αθλητικός Εισαγγελέας. Ξέρω επίσης πολύ καλά ότι για τις ΠΑΕ κάθε αναμέτρηση με οπαδούς είναι δύσκολη: χρειάζεται πολύ κουράγιο (που σπανίως υπάρχει) και δεν βγαίνει και σε καλό γιατί οι ομάδες απλά βρίσκουν τον μπελά τους μένοντας αβοήθητες από το κράτος και τους φορείς του. Αλλά με προβληματίζει η συνολική σιωπή. Τι διάβολο χώρα είναι αυτή που άνθρωποι πάνε στα γήπεδα να κάνουν τη δουλειά τους και κάποιοι τους διώχνουν από τον χώρο εργασίας με το έτσι θέλω; Και τι ακριβώς είναι τα γήπεδα; Τσιφλίκια χωρίς νόμους; (Ρητορικές είναι οι ερωτήσεις, τις απαντήσεις τις ξέρω, όσο και τους λόγους της σιωπής μας…).

Υπάρχει

Στο μεταξύ απόψε υπάρχουν στο πρόγραμμα οι τέσσερις πρώτες ρεβάνς της φάσης των «16» του Τσάμπιονς Λιγκ. Η Μπόντο/Γκλιμτ που κέρδισε 3-0 τη Σπόρτινγκ Λισαβόνας, η Παρί που κέρδισε την Τσέλσι 5-2 και η Αρσεναλ που έφερε ισοπαλία στο Λεβερκούζεν με 1-1 έχουν τα εισιτήρια στην τσέπη μετά τα πρώτα ματς. Το ίδιο έπρεπε να πω και για τη Ρεάλ Μαδρίτης. Η νίκη της κόντρα στη Μάντσεστερ Σίτι της δίνει τεράστιο προβάδισμα.

Αλλά το ματς απόψε στο Ετιχαντ μπορεί να μας δώσει ένα μεγάλο θρίλερ. Υπό προϋποθέσεις βέβαια που δεν είναι απλές. Η Σίτι χρειάζεται ένα μεγάλο ματς, πρέπει να δει τον Χάαλαντ να ξυπνάει, θέλει ένα γκολ νωρίς. Κι όλα αυτά είναι πολύ δύσκολα διότι όπως αποδεικνύει και η ισοπαλία της με τη Γουέστ Χαμ το Σάββατο το βράδυ δεν είναι και πολύ καλά. Αλλά μήπως ήταν καλά η Ρεάλ Μαδρίτης πριν απ’ το πρώτο ματς; Αν δει κανείς τα πανηγύρια του Εμπαπέ στη φάση του γκολ του Βαλβέρδε για το 3-0 καταλαβαίνει πως ούτε οι παίκτες της Βασίλισσας δεν περίμεναν αυτό που έκαναν. Οπότε θα σας συνιστούσα να δείτε το ματς. Είναι δύσκολη η ανατροπή. Αλλά ως σενάριο υπάρχει.