Μαύρα γυαλιά, μαυρισμένες αντιλήψεις
Η ιστορία με τα γυαλιά ηλίου του υπουργού Υγείας Αδωνη Γεωργιάδη είναι μάλλον ασήμαντη, αρκετά ενδεικτική, όμως, για τις αντιλήψεις.
Θυμίζω, εν τάχει, τι έγινε. Καλοκαιριάτικα ο υπουργός εμφανίστηκε σε περιοδεία του με smart glasses – ένα δημιούργημα που κατασκεύασε γνωστή εταιρεία γυαλιών ηλίου σε συνεργασία με τη Μeta. Τα γυαλιά αυτά έχουν δυνατότητα βιντεοσκόπησης, πράγμα που πολλούς τους σκανδάλισε. Ο Γεωργιάδης, που όταν μυρίζεται καβγά ψάχνει τρόπο για να τον κάνει πιο μεγάλο, απάντησε ότι τα πλήρωσε ο ίδιος (είπε και το ποσό), προέβλεψε ότι του χρόνου θα τα φοράμε όλοι, δήλωσε ότι δεν υφίσταται παραβίαση προσωπικών δεδομένων, αφού υπάρχει σε αυτά ειδικό φωτάκι που δείχνει πότε λειτουργούν και τόνισε πως όποιος τον πλησιάζει για να του διαμαρτυρηθεί πρέπει να έχει στα υπόψη του ότι καταγράφεται ώστε να προσέχει τη συμπεριφορά του.
Μετά η συζήτηση πήρε άλλη τροπή. Κάποιοι άρχισαν να ρωτάνε στα social media αν αυτό επιτρέπεται. Κι άλλοι απλά άρχισαν τα αστεία λέγοντας πως ο Γεωργιάδης δεν αποκλείεται να έχει κι άλλα τέτοιου είδους γκάτζετ που θα μας παρουσιάσει προσεχώς – ότι π.χ. μπορεί να έχει και ειδικά ακουστικά που να του επιτρέπουν να ακούει τα πάντα ή να είναι έτοιμος να εμφανιστεί με ένα νέου τύπου αυτοκίνητο που να μοιάζει με αυτό του Μπάτμαν. Αλλά για μένα υπάρχει μια άλλη διάσταση αυτής της ιστορίας που βρίσκω πιο ενδιαφέρουσα. Μου φαίνεται πολύ παράξενο να έχεις ως υπουργός ένα τόσο βαρύ χαρτοφυλάκιο όπως είναι αυτό της Υγείας και να σε απασχολούν τα γυαλιά-γκάτζετ της Meta. Που δεν είναι ούτε συνηθισμένο να τα βρεις και για να τα ψάξεις πρέπει να σε απασχολεί πολύ περισσότερο από το υπουργείο σου η επίδειξη της εξουσίας σου. Αντε και η ησυχία σου.
Δεν κουνάω το δάχτυλο σε κανένα. Αν η χρησιμοποίηση τέτοιων γυαλιών επιτρέπεται (και πώς να μην επιτρέπεται αφού βιντεοκαταγραφές μπορεί να κάνει ο καθένας με ένα απλό κινητό τηλέφωνο), όποιος θέλει να τα φοράει μπορεί να το κάνει. Αλλά το να τα ψάχνεις, το να προβληματίζεσαι για το πώς θα καταγράψεις όποιον σε πλησιάσει και το να τα επιδεικνύεις προειδοποιώντας, αν είσαι υπουργός, μαρτυρούν πολλά για την αντίληψή σου για την άσκηση της εξουσίας. Στην προκειμένη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με κάποιον που την εξουσία του την επιδεικνύει: αμφιβάλλω πολύ αν θα διάλεγε τα συγκεκριμένα γυαλιά αν δεν ήταν υπουργός. Βλέπουμε επίσης έναν υπουργό που προβληματίζεται για το πώς θα αποτρέψει όποιον διαφωνεί μαζί του να διαμαρτυρηθεί – ο Γεωργιάδης ψάχνει τρόπο να κάνει δύσκολη την ζωή των όποιων επικριτών του. Εχει το δικαίωμα; Προφανώς. Αλλά έχουμε κι εμείς το δικαίωμα να δούμε σε αυτή του την επιλογή πολλά που ενοχλούν.
Ο σκοπός ενός υπουργού δεν πρέπει να είναι το πώς θα βρει τρόπο να περιορίσει τις όποιες διαμαρτυρίες στο πρόσωπό του, αλλά το πώς η προσφορά του θα είναι τέτοια ώστε οι διαμαρτυρίες αυτές να γίνονται όλο και λιγότερες. Αν ο σκοπός είναι να γλιτώνεις τις διαμαρτυρίες χωρίς να λύνεις προβλήματα, δείχνεις απλά ότι δεν αντέχεις όχι τη διαμαρτυρία, αλλά και την ίδια την κριτική.
Ακούω πολλά τελευταία για τις παραδοσιακές αξίες της Δεξιάς κ.τ.λ. Δυσκολεύομαι να φανταστώ τον Ιωάννη Βαρβιτσιώτη, που πρόσφατα έφυγε από την ζωή, να κυκλοφορεί με τα γυαλιά του Αδωνη. Ούτε που θα του περνούσε από το μυαλό κάτι τέτοιο κι ας πολιτεύτηκε σε καιρούς μεγάλης πολιτικής έντασης. Γιατί αυτός ανήκε σε μια γενιά και μια παράταξη που είχαν αξίες.