از ماست که برماست

کنترلی بر احساساتمان نداریم و هر آنچه به ذهنمان می‌آید به زبان آورده یا می‌نویسیم. شاید، چون منطق را بوسیده و کنار گذاشته‌ایم. طوری که گاه شبیه هولیگان‌های انگلیسی می‌شویم؛ همانقدر افراطی و همانقدر فاجعه‌بار.