«دیویی»مدرسه را مینیاتوری از جامعه و زندگی می دانست؛اشکال عملگرایی صرف

دیویی معتقد بود که مدرسه نباید صرفاً محلی برای انباشت دانش باشد، بلکه باید یک مینیاتور از جامعه و خود زندگی باشد و او صراحتاً بیان می‌کرد که آموزشگاه باید خود جامعه باشد، نه چیزی دیگر.