باز گلی به جمال اعلیحضرت که باستانگراییاش جلال و جبروتی داشت. دستِ کم در جشنهای دوهزار و پانصدساله اجرای موسیقی ایرانی برعهده ممتازترین نوازندگان و خوانندگان بود و از موسیقی فرنگی هم نمایندگانی حضور داشتند که شان و منزلت هنریشان بر همه اهل فن آشکار. مهمتر از آن اینکه، خاندانِ پهلوی برای باستانگراییِ موردنظرشان برنامه داشتند. پشتِ آن تبلیغات و به رُخ کشیدنها یک سیاستِ مدون و سیستماتیک وجود داشت.
