تقریبا همه شاهدان بر یک نکته اتفاق نظر دارند: ضاربان تنها به تیراندازی بسنده نکردند؛ آنها دکتر مفتح را تعقیب کردند. از خیابان به راهرو، از راهرو به محوطه داخلی دانشکده و نهایتا تا نزدیکی سلفسرویس. کمال یاسینی، ضارب اصلی، سالها بعد در دادگاه انقلاب اعتراف کرد که از قبل میدانست مفتح در صورت حمله، طبق عادت همیشگی به سمت اتاق کارش خواهد رفت.
