در روزی که زمستان ردای سپیدش را با سخاوت بر شانههای شهمیرزاد انداخته بود، سینما دوباره به میان مردم آمد؛ نه فقط بهعنوان یک سالن نمایش، که بهمثابه پنجرهای رو به رؤیا، اندیشه و گفتوگوی جمعی. شهری توریستی و گردشگری که طبیعت در آن سخن میگوید، اینبار میزبان هنری شد که زبان مشترک انسانهاست؛ سینما.
