برای ثبت در حافظهٔ تاریخ

در این چارچوب، رواج شعارهایی از جنس «یک ملت، یک پرچم» نیازمند تأملی جدی است. این شعارها، اگرچه در ظاهر دعوت به همبستگی می‌کنند، اما در صورت فقدان مرزبندی روشن با تمرکز قدرت و حذف تکثر، می‌توانند به گفتمانی خطرناک بدل شوند. تاریخ قرن بیستم به‌روشنی نشان داده است که تکمیل چنین منطقی با مؤلفهٔ سوم—