در زیارتنامه حضرت ابوالفضل العباس(ع) از او با عنوان «عبد صالح» یاد شده است؛ لقبی که فراتر از یک وصف اخلاقی، به معنای اطاعت آگاهانه و تسلیم کامل در برابر خدا و امام زمان است. بررسی سیره حضرت عباس(ع) نشان میدهد که این جایگاه، نتیجه بندگی خالص و وفاداری بیقید و شرط به ولایت در حساسترین مقطع تاریخ اسلام، یعنی واقعه کربلاست.
