بررسی اسناد تاریخی و روایت پژوهشگران نشان میدهد سیاستهای رضاخان در قبال عشایر ایران، فراتر از اقدامات امنیتی، به سرکوب سازمانیافته جوامع محلی انجامید؛ روندی که با خلع سلاح، اعدام، غارت و تحقیر گسترده همراه بود و آثار آن تا امروز در حافظه تاریخی کشور باقی مانده است.
