یافتهها نشان میدهد که این پدیده عمدتا ماهیتی «اجتماعی، هویتی و اقتصادی» دارد و نه صرفا امنیتی یا ایدئولوژیک. مشخصه اصلی معترضان، مردان جوان، مجرد، کمتحصیل، بدون سابقه کیفری و متعلق به طبقه متوسط و فرودست است که با احساس «بیآیندگی، بیعدالتی و انفصال از نهادهای رسمی» مواجهند. بحران کنونی بیش از هر چیز نشاندهنده شکاف عمیق بینانسلی، شکست در فرآیند جامعهپذیری و ناکارآمدی کانالهای مشارکت سیاسی است.
