«سرزمین فرشتهها» بیش از آنکه یک فیلم داستانی به معنای کلاسیک باشد، تلاشی است برای تبدیل سینما به زبان دیپلماسی فرهنگی. فیلمی که آشکارا میخواهد روایت مظلومیت فلسطین و بهویژه کودکان غزه را نه از مسیر گزارش خبری، بلکه از دریچهای شاعرانه و انسانی بازگو کند. انتخاب یک زن فلسطینی بهعنوان شخصیت محوری و قرار دادن او در نسبت مستقیم با کودکان، مدرسه و آموزش، نشان میدهد فیلمساز از ابتدا به دنبال ساخت اثری احساسی و تأثیرگذار بوده است؛ اثری که بتواند مخاطب غیرایرانی و غیرسیاسی را نیز با خود همراه کند.
