راولز اثر خود را به عنوان سهمی عملی در حل تنش دیرینه در اندیشه دموکراتیک بین آزادی و برابری، و محدود کردن محدودیتهای مدارای مدنی و بینالمللی میبیند. او به اعضای کشورهای دموکراتیک راهی برای درک خود به عنوان شهروندان آزاد و برابر جامعهای که برای همه منصفانه است، ارائه میدهد و چشماندازی امیدوارکننده از یک دموکراسی مبتنی بر قانون اساسیِ پایدار و عادلانه را توصیف میکند که نقش خود را در یک جامعه بینالمللی صلحآمیز ایفا میکند.