استقبال از صدا یافتن سوگ جمعی: سوگواری جمعی میانجی هنری و فضا و صدا میطلبد و نهتنها نباید آنچه این سوگ و عواطف جمعیاش را ابراز میکند (مثلا ترانهٔ اخیر «چون من ایرانمِ» از شروین حاجیپور) سرکوب و محدود کرد، بلکه باید استقبال کرد از اینکه این تجربهٔ عزای ملی به زبان هنر و مناسک ابراز شود. سوگی که «تجربهٔ جمعی» نشود و به زبان هنر و مناسک ابراز نشود زخمهای عمیقتری میسازد.
