گاه در برابر بعضی رخدادها باید مکث کرد؛ مکثی از جنس تأمل، نه صرفاً سکوت. زیرا هیچ پروژه خشونتآمیزی «تصادفی» به حریم باورهای یک ملت حمله نمیکند و هیچ آشوبی بدون طراحی، نمادهایی را هدف قرار نمیدهد که قرنها ستون روانی و هویتی یک جامعه بودهاند.تاریخ بارها نشان داده است هرگاه دشمنی بیرونی راه نفوذ مستقیم نیابد، نخست به حافظه، باور و آرامش مردم یورش میبرد.
