کمکهای اولیه «شکستگی» در شرایط جنگی و بحران
یکی از بزرگترین تصورات غلط این است که اگر فرد مصدوم میتواند عضو آسیبدیده را حرکت دهد، پس شکستگی ندارد. این تصور بسیار خطرناک است. در شرایط شوک ناشی از حادثه، یا به دلیل تحمل بالای درد، بسیاری از افراد با وجود شکستگی جدی (به ویژه در اندامهای تحتانی)، میتوانند راه بروند یا عضو را حرکت دهند.
در میدانهای نبرد و در پی بلایای طبیعی یا حوادث مسلحانه، محیط به سرعت از حالت عادی خارج شده و تهدیدات جدی برای سلامت انسانها پدیدار میگردد. در این شرایط پرآشوب، جایی که دسترسی به خدمات پزشکی پیشرفته یا حتی یک مرکز درمانی ساده در هالهای از ابهام است، آسیبهای فیزیکی یکی از شایعترین معضلات پیش روی بازماندگان و نیروهای امدادی محسوب میشوند.
در میان این جراحات، صدمات اسکلتی، و به طور خاص، شکستگی استخوانها، جایگاهی ویژه و بسیار خطرناک دارند. انفجارها، ریزش ناگهانی سازهها، پرتاب شدن اجسام با سرعت بالا، یا حتی سقوط در حین تلاش برای فرار از مناطق درگیری، همگی میتوانند منجر به شکستگیهایی شوند که در حالت عادی نیاز به مداخله فوری تخصصی دارند.