Wrocław ma klasy sportowe, obiekty, trenerów, związki sportowe i AWF. Ma też tradycje i nazwiska, które powinny być naturalnym magnesem dla młodych. A mimo to działa w trybie „każdy sobie” i potem przeżywa olimpiadę jak kibic, a nie jak miasto, które świadomie wychowuje kadry. Ten tekst pokazuje prosty model: 756 dzieci w stałym systemie (9 roczników, 6 dyscyplin), dopłaty do jakości zamiast finansowania od zera, selekcja roczna i realna koordynacja szkoły, klubu i AWF. Bez PR-u. Z liczbami. Żeby nie było nieporozumień: selekcja raz w roku powinna być poprzedzona półrocznym monitoringiem zdrowia i postępów. Weryfikacja raz w roku, korekty i ochrona dzieci co pół roku. To jest sport, nie casting do reklamy.
