* * * — Очиғи, сизга қойил қолмасдан иложим йўқ, — дея Ниғматнинг елкасидан қучди Тимофей Афанасьевич. — Юра сизни бекорга тавсия қилмаган экан бизга. Ташаккур! Бу синовданам жуда яхши ўтдингиз. Энди сўнггиси қолди. Биласизми, буни синов ҳам деб бўлмайди. Муҳим ва давлат аҳамиятига эга топшириқ деб тушунсангиз, тўғрироқ бўларди. — Наҳотки, […]
