* * * Ерожин кўзларини очди. Секин нариги ёнбошига ўгирилишга уриниб кўрди. Елкасида пайдо бўлган оғриқдан сал қурса додлаб юбораёзди. Демак, қимирлашга қурби етмайди. Билагига қаради. Игна тиқиб қўйишибди. Тепасида дори солинган идиш… Қизиқ, касалхонада ётибди. Қачон буерга келиб қолди ўзи? Қанча вақт ётди? Ерожин бироз ўйланиб ётгандан сўнг хотиралари тикланаётгандек туюла бошлади. Ҳа, ўша […]
